Ameer Khushro

ज़े-हाल-ए-मिस्कीं मकुन तग़ाफ़ुल दुराय नैनाँ बनाए बतियाँ
कि ताब-ए-हिज्राँ नदारम ऐ जाँ न लेहू काहे लगाए छतियाँ

शबान-ए-हिज्राँ दराज़ चूँ ज़ुल्फ़ ओ रोज़-ए-वसलत चूँ उम्र-ए-कोताह
सखी पिया को जो मैं न देखूँ तो कैसे काटूँ अँधेरी रतियाँ

यकायक अज़ दिल दो चश्म जादू ब-सद-फ़रेबम ब-बुर्द तस्कीं
किसे पड़ी है जो जा सुनावे पियारे पी को हमारी बतियाँ

चूँ शम-ए-सोज़ाँ चूँ ज़र्रा हैराँ ज़ मेहर-ए-आँ-मह बगश्तम आख़िर
न नींद नैनाँ न अंग चैनाँ न आप आवे न भेजे पतियाँ

ब-हक्क-ए-रोज़-ए-विसाल-ए-दिलबर कि दाद मारा ग़रीब 'ख़ुसरो'
सपीत मन के वराय रखूँ जो जाके पाऊँ पिया की खतियाँ
Ameer Khushro

Zehaal-e-miskiñ makun taghafful, duraaye nainaan banaye batiyaan
Ki taab-e-hijraan nadaaram, ai jaan! na lehoo kaahe lagaye chhatiyaan

Shabaan-e-hijraan daraaz chhoon zulf, o rooz-e-waslat chhoon umr-e-kotah
Sakhi piya ko jo main na dekhun, to kaise kaatoon andheri ratiyaan

Yakayak az dil do chashm-e-jaadoo, ba-sad farebam ba-burd taskin
Kise padi hai jo jaa sunave, piyaare pi ko hamaari batiyaan

Chhoon sham-e-sozan, chhoon zarra hairaan, ze mehr-e-aan-mah bagashtam aakhir
Na neend nainaan, na ang chainaan, na aap aave na bheje patiyaan

Ba-haqq-e-rooz-e-wisaal-e-dilbar, ki daad maara ghareeb 'Khusrau'
Sapeet man ke varay rakhun, jo jaake paaun piya ki khatiyaan
Ameer Khushro

زحال مسکیں مکن تغافل دورائے نیناں بنائے بتیاں
کہ تاب ہجراں ندارم اے جاں نہ لیہو کاہے لگائے چھتیاں

شبان ہجراں دراز چوں زلف و روز وصلت چوں عمر کوتاہ
سکھی پیا کو جو میں نہ دیکھوں تو کیسے کاٹوں اندھیری رتیاں

یکایک از دل دو چشم جادو بصد فریبم بہ برد تسکیں
کسے پڑی ہے جو جا سناوے پیارے پی کو ہماری بتیاں

چوں شمع سوزاں چوں ذرہ حیراں ز مہر آں مہ بگشتم آخر
نہ نیند نیناں نہ انگ چیناں نہ آپ آوے نہ بھیجے پتیاں

بحق روز وصال دلبر کہ داد مارا غریب خسروؔ
سپیت من کے ورائے رکھوں جو جا کے پاؤں پیا کی کھتیاں
Ameer Khushro